गोड गोड शहाणपण

तुझ्या खूप साऱ्या  गोड गोड शहाणपणात
मी हळूच माझ्या वेडपटपणाच चिमुटभर मीठ टाकलं
आणि गंमतच झाली
शहाण्या सुरत्या तुला समजलंच नाही,
तुझ्या गुळमुळीत आयुष्याला कशी काय चव आली … 

शब्द सारे राहिले मागल्या तीरी

शब्द सारे राहिले मागल्या तीरी …
मी वल्हवुन आले होडी कोऱ्या कागदाची
या इथल्या तीरावर
रंग सारे स्तब्ध होते
काही मिसळले एकमेकात
अन काही घुमे, उपरे आणि परकेच होते
काही वितळून पार गेले
काही ओघळता ओघळता थांबून गेले होते
उधाण वाऱ्याने आणली होती अंतरीक्षामधून आठवणीची अबोल धूळ
तीही थांबली … रंगांना चिकटून राहिली होती
या आठवणींच्या पोतावरून हलकेच फिरवावा हात
काही क्षण-कण  बोट धरून सोबत येऊ पाहत होते
परत फिरावे आता माघारी …
होडी कोऱ्या कागदाची विरघळून कधीच गेली होती
आणि शब्द सारे मागल्या तीरी राहून गेले होते