बुधवार, 8 जनवरी 2014

उशाशी स्वप्ने घेऊन झोपले होते.
पहाटे पहाटे जाग आली. चाचपून पहिले उशाखाली … स्वप्ने आहेत न तिथे …
माझ्या आधीच जागी होऊन स्वप्ने उडून गेली होती.
पाखरे बनून झाडाच्या फांदीवर बसून गात होती.
दाणे टाकले अंगणात. परत माघारी बोलावले त्यांना …
नाही परतली ती.
उडून गेल्या त्या स्वप्नाचे पंख वाऱ्याचे की काय होते म्हणे. 
पाण्यात विरघळावे …. पाण्याचा रंग व्हावे …. कागदभर पसरत जावे … मनाला येईल तसे ओघळावे … कागदामध्ये रुतून बसावे …. जाणवणारे , काही जाणीवेपलीकडचे असे आकार बनावे … पाण्याचे बंधन सुकून जाईल कधीतरी … पण आपण मात्र कोरड्या कागदाला चिकटूनच बसावे …

रविवार, 5 जनवरी 2014

चालताना अंधारल्या पावलांना चांदण्यांचा स्पर्श झाला
भेगाळलेल्या तळव्यांवर वर्ख चांदीचा चढला
वाट वळत गेली डोंगराआडून…  कधी  ढगाआडून …
रंगहीन, अदृश्य हृदयाचा जणू चंद्र झाला ….