उशाशी स्वप्ने घेऊन झोपले होते.
पहाटे पहाटे जाग आली. चाचपून पहिले उशाखाली … स्वप्ने आहेत न तिथे …
माझ्या आधीच जागी होऊन स्वप्ने उडून गेली होती.
पाखरे बनून झाडाच्या फांदीवर बसून गात होती.
दाणे टाकले अंगणात. परत माघारी बोलावले त्यांना …
नाही परतली ती.
उडून गेल्या त्या स्वप्नाचे पंख वाऱ्याचे की काय होते म्हणे.